ORGANISCHE STOF & KALKGEHALTE

In het geotechnisch laboratorium kan het gehalte organische stof en het kalkgehalte met behulp van twee verschillende methode worden bepaald: een gloeiverlies en een chemische methode mogelijk.

1. Gloeiverlies methode

Deze methode kan gebruikt worden voor fijne en grove gronden.

Organische stof

Voor het bepalen van het gehalte organische stof met behulp van de gloeimethode wordt een, afgewogen hoeveelheid, gedroogde monster in een gloeioven geplaatst. Deze gloeioven wordt voor 4 uur verwarmd op 550oC. Hierna wordt het monster afgekoeld in een exsiccator en teruggewogen, waarmee het massaverlies wordt bepaald. Bij grof materiaal, zoals zand, staat het percentage massaverlies gelijk aan het percentage organische stof. Bij fijn materiaal, zoals klei, is een correctie van het lutumgehalte nodig om het percentage organische stof te bepalen.

Kalkgehalte

Voor het bepalen van het kalkgehalte met behulp van de gloeimethode voer je ten eerste bovenstaande bepaling uit. Nadat het materiaal is teruggewogen voor de organische stof bepaling, gaat het monster vervolgens opnieuw de gloeioven in, dit keer om het voor 2 uur te gloeien bij 900oC. Daarna wordt het monster weer afgekoeld en teruggewogen, waarna het kalkgehalte berekend kan worden.

2. Chemische methode

Deze methode wordt o.a. volgens de RAW 2020 gebruikt voor fijn en grove gronden.

Organische stof

Voor het bepalen van het gehalte organische stof met behulp van de chemische methode wordt gebruik gemaakt van waterstofperoxide (H2O2), wat de organische bestanddelen oxideert. Het droge materiaal wordt ingewogen in een bekerglas. Eerst wordt het monster geweekt door toevoeging van water en daarna waterstofperoxide. Na het inweken wordt het tot koken verhit. Vervolgens wordt de suspensie ingedampt, gedroogd en teruggewogen. Met deze methode wordt het gehalte organische stof direct bepaald.

Kalkgehalte

De bepaling van het gehalte kalk gaat op ongeveer dezelfde manier, alleen dan met zoutzuur.

Het droge materiaal wordt ingewogen in een bekerglas. Eerst wordt het monster geweekt door toevoeging van water en vervolgens wordt er zoutzuur (HCl) aan toegevoegd. Na het inweken wordt het tot koken verhit. Vervolgens wordt de suspensie ingedampt, gedroogd en teruggewogen. Met deze methode kan het kalkgehalte direct bepaald worden/.

3.3.1_Organische stof